15 świetnych thrillerów psychologicznych wartych Twojego czasu.

Jacobs-Ladder

Opisanie historii, która podkreśla psychologię i niestabilność emocjonalną poszczególnych postaci, w następujących filmach wyznacza standard do którego inne dzieła powinny dążyć. Niekiedy pokazują krew i przemoc, ale też igrają z Twoim umysłem. Potrafią budować napięcie i atmosferę, które odczuwamy na długo po zakończonym seansie. Są to dzieła sztuki, o które nie pozwalają o sobie zapomnieć.

David Lynch powiedział: „Gdy jesteś najedzony filmem, wielu ludzi od razu zorientuje się jaki on jest. Uwielbiam rzeczy, które pozostawiają miejsce marzeniom i są otwarte na przeróżne możliwości interpretowania ich. To jest naprawdę wspaniała rzecz.”

Więc czytajcie i cieszcie się ostrą przejażdżką!

UWAGA KONKURS! WYGRAJ WŁASNY WPIS NA TYM BLOGU! KLIKNIJ W LINK PONIŻEJ!


http://tojesttocolubisz.blog.pl/?p=1534

 

15. Eksperyment/ Das Experiment (2001)

das_experiment

Ocena na filmweb.pl: 7,5/10

„Eksperyment” jest to niemiecki film z 2001 roku reżysera Oliver’a Hirschbiegel’a, w którym gra Moritz Bleibtreu jaki Moritz Fahk lub potem znany jako Więzień 77.

Jest to oparta na faktach historia zakończonego skandalem makabrycznego badania.

Terek czyta w gazecie ogłoszenie dotyczące eksperymentu społecznego w symulowanym więzieniu. Przewidziano wynagrodzenie finansowe i zapewnienie uczestnikom eksperymentu 14-dniowy pobyt. Jest to oferta, której czytelnik nie może odrzucić. 20 ciekawskich ochotników najpierw podzielono na strażników i więźniów, a następnie poproszono ich by zapamiętali swoje role. Naukowcy obserwują, proces który prowadzi w kierunku najgłębszych otchłani ludzkiej natury. Więźniowie są bardziej niż rozczarowani wyższością strażników. Strażnicy natomiast biorą sprawy w swoje ręce, stajać się bezlitosnym i brutalnymi egzekutorami.

„Eksperyment” wyczerpuje psychicznie jeszcze przed samym zakończeniem. Co czyni go potężniejszym niż wydarzenia, na których została oparta fabuła.

14. Oldboy (2003)

Oldboy

Ocena na filmweb.pl 7,7/10

„Oldboy” w reżyserii Chan-wook Park’a, jest najbardziej znany spośród trzech filmów składających się na „Trylogię Zemsty”.

Pewnego dnia w 1988 roku Oh Dae-su (Min-sik Choi) prowadzący zwyczajne życie z żoną i malutką córeczką zostaje porwany i uwięziony. W celi, w której się znajduje jego jedynym łącznikiem ze światem jest telewizor. To właśnie z telewizji dowiaduje się, że jego żona została brutalnie zamordowana, a on sam jest głównym podejrzanym. Pewnego dnia 15 lat później, w 2003 roku, budzi się na wolności. Ale to nie koniec jego udręki. Od przypadkowo spotkanego mężczyzny dostaje portfel pełen pieniędzy i telefon komórkowy. Wkrótce dzwoni do niego człowiek podający się za tego, który trzymał go w zamknięciu. Proponuje mu grę: Dae-su ma 5 dni na odkrycie, kto i dlaczego zamienił jego życie w koszmar.

Mroczny, chwilami brutalny, często szokujące, ale z pewnością zapadający w pamięci film. Arcydzieło samo w sobie. Akcja trzyma w napięciu, fabuła zrealizowana w tak zawiły sposób, że zakończenie powoduje istny mind-fuck. I to nie jeden raz. Gdy ogląda się końcowe sceny i wydaje się, że już w tym momencie film się skończy, to twórcy serwują nam kolejną scenę, która szokuje jeszcze bardziej niż poprzednia, a potem jeszcze raz i jeszcze, nasza świadomość dostaje po twarzy.

13. Harry Angel/Angel Heart (1987)

extrait_angel-heart

Ocena na filmweb.pl: 7,7/10

„Harry Angel” to amerykański thriller psychologiczny wyreżyserowany przez Alana Parkera, w którym występują Mikey Rourke i Robert DeNiro. Premierę miał w 1987 roku, ale fabuła umiejscowiona jest w latach 50-tych. Znacznie wyprzedza swoje czasy i dzięki temu dziś uznany jest jako film kultowy.

Mikey Rourke jako Harry Angel, prywatny detektyw, zostaje wynajęty przez człowieka o nazwisku Louis Cyphere (DeNiro). by ustalił miejsce pobytu zaginionego piosenkarza, Johnny’ego Favourite’a. Andel po drodze spotyka postacie, które dzielą się informacjami na temat piosenkarza. Postacie te zostały zamordowane krótko po spotkaniu z detektywem. Angel uświadamia sobie, że znalazł się w znacznie bardziej skomplikowanej sytuacji niż mógł to sobie wyobrazić.

Z Rourkiem u szczytu formy, dając nam prawdopodobnie najlepszy występ i idealny wybór DeNiro do jego roli Harry Angel jest klimatycznym, inteligentnym, krwawym horrorem z mnóstwem zwrotów akcji. Niezapomniany klasyk.

12. Nie mów nikomu/Tell No One (2006)

tell-no-one

Ocena na filmweb.pl: 7,1/10

Francuski thriller, w którym występuje Francois Cluzet jako Alex Beck,\ człowiek, który nie może sobie poradzić ze stratą żony 8 lat temu. Kiedy Alex dowiaduje się, że jego żona żyje i ma się dobrze, rozpoczyna to łańcuch chaotycznych zdarzeń, które powodują obławę na niego.

Francois Cluzet i świetne drugoplanowe role Marie-Josee Croze, Andre Dussollier i Kristin Scott Thomas tworzą trzymającą w napięciu opowieść porównywalną do dzieł Alfreda Hitchcocka.

11. Zbrodnie czasu/Timecrimes (2007)

timecrimes

Ocena na filmweb.pl: 6,7/10

Hiszpański thriller sci-fi bazujący na podróżach w czasie. Reżyserii Nacho Vigalondo i Karra Elejalde w roli głównej, zrealizowany przy ekstremalnie niskim budżecie, bez CGI ani błyszczących efektów specjalnych. Jeden z najbardziej inteligentnych i złożonych filmach o podróżach w czasie. Znakomicie wykonany, utrzymujący gorączkowe tempo akcji.

„Zbrodnie czasu” przedstawia Hektora (Elejalde), który remontuje swój dom razem z żoną, na wsi. Dostrzega przez lornetkę młodą kobietę, która rozbiera się w pobliskim lesie. Ciekawość prowadzi go do lasu, gdzie niespodziewanie zostaje zaatakowany przez człowieka pokrytego zakrwawionymi bandażami uzbrojonego w nożyczki. czy Hektor ucieknie przed tym szaleńcem? I właściwie dlaczego to on został zaatakowany najpierw?

Jest to z pewnością najlepszy przykład w kinie, gdzie im mniej wiesz tym lepiej. ‚zbrodnie czasu” będzie trzymać Cie na paluszkach i karze zwątpić w swoje własne myśli. Tak jak u naszego Hektora.

10. Opowieść o dwóch siostrach/ A Tale of Two Sisters (2003)

A-Tale-of-Two-Sisters

Ocena na filmweb.pl: 7,2/10

Azja jest dobrze znana jako ojczyzna horrorów kładących nacisk na przykuwanie uwagi i budujących atmosferę strachu. Budzące grozę zdjęcia w „Opowieści o dwóch siostrach” sprawiają, że ten film nie jest gorszy. Najbardziej kasowy koreański horror, genialne arcydzieło, ekspresywny, pełen oszałamiających zwrotów akcji.

Historia rozpoczyna się od przedstawienia nastolatki imieniem Soo-Mi (Su-Jeong Lim), która jest pod opieką w szpitalu psychiatrycznym. Nie powiem dlaczego tam się znalazła. W następnej scenie widzimy Soo-Mi podczas podróży z ojcem i młodszą siostrą Soo-Yeon (Geun-Young Moon) przybywających do ich domu nad jeziorem. Zostają powitani przez macochę córek, Eun-Joo (Jung-ah Yum), która czuje zniesmaczenie wobec nich. Od tego momentu jesteśmy świadkami podziałów pomiędzy macochą a pasierbicami, przez co w domu kwitnie niepokojące napięcie. Tajemnicza obecność ducha, tylko pogarsza sytuację. Poczucie zbliżającej się zagłady prowadzi do łamiącego serce, szokującego finału.

Skręcający kiszki, współczesny horror, ten klejnot jest wycieczką dookoła koreańskiego kina grozy. Reżyseria: Kim Jee-Woon

9. Sekret jej oczu/ The Sercet of Her Eyes (2009)

the-secret-in-their-eyes-2009

Ocena na filmweb.pl: 7,5/10

‘El Secreto de sas ojos’ jest to dramat kryminalny z Argentyny wyprodukowany w 2009 roku. Wyreżyserowany przez Juana Jose Campanella, z gwiazdami filmu Ricardo Darin i Soledad Villamil. Dzięki wyjątkowej opowieści i nieskazitelnemu aktorstwu, ten film uzależni Cię od samego początku do końca.

W 1974 roku agent federalny Benjamin Esposito (Darin), zostaje wysłany na miejsce morderstwa i brutalnego gwałtu na młodej kobiecie. Po obietnicy złożonej mężowi ofiary, że morderca spędzi resztę życia za kratkami, dwaj niewinni ludzie zostają oskarżeni i zatrzymani, w celu szybkiego zakończenia sprawy. Opowiadana historia przewija się ciągle do 1999 roku, kiedy to sprawa wciąż pozostaje nierozwiązana i wciąż kłopocze Esposito. Przy współpracy asystenta uzależnionego od alkoholu i nigdy nie kochającej go byłej szefowej Irene (Villamil), śledztwo zostaje wznowione.

Niewiarygodna fabuła, porywające śledztwo i nieprzewidywalny finał, sprawiają, że ten film jest bardzo poruszający. Emocjonalny majstersztyk światowego kina.

8. Drabina Jakubowa/Jacob’s Ladder (1990)

jacobs-ladder

Ocena na filmweb.pl: 7,6/10

„Drabina Jakubowa” to horror psychologiczny reżyserii Adrian’a Lyne’a z Tim’em Robbins’em w roli głównej. fotografowanie horrorów własnych czasów służąc podczas  Wojny w Wietnamie, Jacob Singer (Robbins) podróżuje by odkryć prawdę, jaka jest opowiedziana w jego retrospekcjach i wizjach.

Jacob budzi się sam w nowojorskim metrze, w swoim mundurze pracownika poczty. Nieustannie przypomina sobie swoją byłą żonę i śmierć syna Gabe’a (bardzo młody Macauley Culkin). Te myśli mieszają się z postępującymi piekielnymi halucynacjami. Po spotkaniu ze starymi przyjaciółmi z wojska, zgadzają się, że też doświadczyli podobnych okropnych rzeczy. Jednak po odkryciu przełomu w rozumieniu co kryje się za tymi wizjami, Jacob mimowolnie dowiaduje się, że prawda nie pozwala się dobrowolnie ujawnić.

Wielu uważa, że to jest najlepsza kreacja Tima Robbins’a. „Drabina Jakubowa” może pozostawić Cię w depresji, ze złamanym sercem i zmieszanego. Jednakże przez tą mocną, klimatyczną fabułę, będziesz chciał obejrzeć ten film jeszcze raz.

7. Wstręt/Repulsion (1965)

Repulsion-1

Ocena na filmweb.pl: 7,8/10

Film Romana Polańskiego „Wstręt” jest jego pierwszym filmem anglojęzycznym.

Nakręcony w Londynie opowiada historię Carol, graną przez Catherine Deneuve, która przeprowadza się razem ze swoją starszą siostrą Helen. Prawdziwie niezapomniane przedstawienie jakie oglądamy, gdy paranoja Carol wymyka się spod kontroli po tym, jak jej siostra wychodzi z mieszkania na kilka dni.

Pozostawia widza w niepewności co jest prawdą, a co czystą wyobraźnią w klaustrofobicznym, niezaspokojonym seksualnie umyśle Carol.

6. Czerwony smok/ Manhunter (1986)

Manhunter

Ocena na filmweb.pl: 7,0/10

„Czerwony smok” jest pionierem wszystkich filmów o Hannibalu Lekterze. Wyreżyserowany w 1986 roku przez Michael’a Mann’a a  w rolach głównych William Peterson i Brian Cox. Opowiada historie polowania na seryjnego mordercę zwanego „Zębową wróżką”. „Czerwony smok” zrodził 4 filmy i serial telewizyjny na podstawie postaci Dr Lectera.

Były agent FBI, Will Graham, specjalista od spraw psychopatycznych morderców, wraca do służby, by schwytać seryjnego zabójcę zwanego Czerwonym Smokiem, który z zimną krwią morduje całe rodziny. Graham zwraca się o pomoc do odbywającego karę śmiertelnie niebezpiecznego psychopaty – kanibala Hannibala Lectera. schwytania seryjnego mordercy, który jest na wolności.

Oparty na noweli „Czerwony Smok”, zawiera w sobie świetne kreacje, w szczególności Brian Cox i Tom Noonan.

5. Wideodrom/Videodrome (1983)

videodrome-movie

Ocena na filmweb.pl: 7,1/10

Morderstwo, nieczystość moralna, tortury, sadyzm i masochizm, nihilizm – Wideodrom.

Witaj w świecie kanadyjskiego reżysera Davida Cronenberga. James Wood występuje jako Max Renn, prezydent stacji telewizyjnej, który pragnie wykonać krok milowy ku nadawaniu treści o wysokim popycie.

Przełom nadchodzi, gdy Renn odkrywa Wideodrom, azjatyckie show, które pokazuje pełne brutalnych tortur i pornografii sceny. Razem ze swoją dziewczyną Nicki (Blondie’s Deborah Harry) są podnieceni i mają obsesję na punkcie nowego programu. Postanawiają odszukać źródło programu i dowiadują się, że w rzeczywistości jest nadawany z Pittsburgha w USA. Podekscytowania perspektywą audycji Nicki, postanawia wyruszyć do Pittsburgha. Jednak gdy Nicki nie wraca, Max zaczyna być bojaźliwy. Gdy Max odkrywa coraz więcej, tym bardziej zatapia się w świecie kontroli umysłu, seksu, przemocy i niepokojących halucynacji.

Więc usiądź wygodnie, zrelaksuj się i ciesz się ekspresją Cronenberga 1983, podróżą umysłu po arcydziele – Wideodromie.

4. Co zdarzyło się Baby Jane?/What Ever Happened to Baby Jane? (1962)

whatever-happened-to-baby-jane-1962

Ocena na filmweb.pl: 8/10

„Co się zdarzyło Baby Jane” to amerykański horror psychologiczny z 1962 roku. Reżyserowany przez Roberta Aldricha film, osławiony został przez dwie ikony kina grające razem: Bette Davis i Joan Crawford. Film jest bardzo intensywny i mroczny, mimo to nieco zabawny.

Historia rozpoczyna się w 1917 roku, charakteryzując Baby Jane Hudson (Davis) i Blanche (Crawford) jako bardzo rozpuszczoną, dziecięcą gwiazdę rewii i jej zaniedbaną młodszą siostrę. Jednak w latach młodzieńczych, role się odwróciły i Blanche udała się w kierunku sławy, a Jane nie była nikim więcej niż zwykłą dziewczyną. W późniejszych latach obie kobiety mają ograniczone możliwości i dzielą razem willę. Blanche jest teraz kaleką i porusza się na wózku inwalidzkim, po tragicznym wypadku samochodowym, jak się powszechnie uważa z udziałem Jane za kierownicą. Teraz Jane „opiekuje się” siostrą, brutalnie bijąc ją i torturując psychicznie, podczas gdy żyje w świecie zniekształconych marzeń i wielkich nadziei. Z powodu szaleństwa i histerii była gwiazda staje się bardziej gwałtowna. Czy uwięziona Blanche jest w stanie uciec z twierdzy Baby Jane?

Obie, Davis i Crawford grają skłócone siostry nienagannie. Co ciekawe, niektórzy twierdzą, że aktorki faktycznie siebie nienawidziły. Jest to wybitny i niezmiernie ważny kawałek historii Hollywood. „Co się zdarzyło Bay Jane” to pasjonujący dramat, który absolutnie musi obejrzeć każdy wielbiciel kina.

3. Blue Velvet (1986)

blue-velvet

Ocena na filmweb.pl: 7,6/10   

Kwintesencja umiejętności Davida Lyncha jako reżysera. Blue Velvet jest zagadkowym, tajemniczym filmem noir. Występują w nim: Kyle McLachlan, Laura Dern, Dennis Hopper i Isabella Rossellini. To powinno zaskoczyć, ponieważ jest to film mroczny i ponury.

Jeffrey (McLachlan) wraca do domu po tym jak odwiedził chorego ojca w szpitalu. W pobliżu lasu, znajduje odcięte ludzkie ucho. Postanowił przedstawić swoje makabryczne znalezisko miejscowemu detektywowi policji. Poznaje jego córkę Sandy (Dern). Po tym jak przypadkowo podsłuchali rozmowę, z której dowiedzieli się, że ucho ma coś wspólnego z kobietą imieniem Dorothy (Rossellini), postanawiają samodzielnie rozwikłać tę tajemnicę. Niestety tropy prowadzą ich w ręce szalonego i zdeprawowanego przestępcy, Franka Booth’a (Hopper). Im Jeffrey i Sandy głębiej sięgają, tym więcej z tej głębi dostają.  

„Blue Velvet” jest mrożącym krew w żyłach,  scenami sadomasochizmu, przemocy, nadużywania narkotyków. Jest mrocznym i niepokojącym doświadczeniem. Niemniej jednak jest to genialny kawał kina, który nie powinien być przez nikogo ominięty.

2. Dziecko Rosemary/Rosemary’s Baby (1968)

rosemarys-baby-movie

Ocena na filmweb.pl: 7,8/10

Najbardziej uznany w „Trylogii apartamentowej”. W „Dziecku Rosemary” występują Mia Farrow i John Cassavetes jako żona i mąż, którzy właśnie wprowadzili się do staroświeckiego apartamentu w Nowym Jorku.

Zadowolenia z nowego otoczenia Rosemary i Guy decydują się na dziecko, które ma być kolejnym etapem w ich związku. Rosemary, w towarzystwie wścibskich sąsiadów (Minnie i Romana) wchodzi na pokład statku, którym podróżuje przez swą ciążę. którą do pewnego stopnia kontrolował Dr Sapirstein. Uparcie nalegał, by piła dziwną mieszankę, którą jej pomocni sąsiedzi przynosili codziennie.

Jednak po głębszym przeanalizowaniu dziwacznych zachowań ludzi wokół niej, włącznie z mężem, dochodzi do wniosku, że wszyscy mają złowieszcze zamiary wobec jej nienarodzonego dziecka. Czy Rosemary odkryje spisek na czas i uratuje swe dziecko oraz swoje zdrowie psychiczne? Czy to może tylko iluzje wykreowane w jej własnym umyśle?

Mia Farrow spowodowała, że spektakl życia Polańskiego jest genialnym horrorem psychologicznym. Pojawił się na ekranach kin w 1968 roku, jako film prawdziwie przerażający, a mimo to nadal bez wysiłku wytrzymuje próbę czasu.

1. Lokator/ The Tenant (1976)

the-Tenant

Ocena na filmweb.pl: 8,1/10

Ostatni film Polańskiego w „Trylogii apartamentowej”. Kolejny genialny horror psychologiczny, w którym tym razem występuje sam reżyser. Znów mamy do czynienia z kinem, które przyprawia o klaustrofobię, intensywnym, niepokojącym. Film opowiada o Trelkovskim (Polanski), który wprowadza się do apartamentu, którego poprzedni właściciel wyskoczył przez okno. 

„Lokator”, tak jak i pozostałe filmy tej kategorii zostawi Cię z większą liczba pytań niż odpowiedzi. Niemniej jednak jest to kolejne dzieło sztuki. 

Źródło: tasteofcinema.com