Beyond-The-Black-Rainbow

10 najlepszych niezależnych filmów science-fiction ostatnich lat.

Współczesne kino science-fiction cierpi na niebezpieczną chorobę zwaną „rozczarowaniem”. Wiekszość świetnie zapowiadających się produkcji mających podbić świat kina jest generalnie słaba. Przypomnijmy sobie hucznie zapowiadanego „Prometeusza”, jeden przykład wystarczy.

Jedynym ratunkiem dla gatunku SF jest kino niezależne. Wolne od utartych schematów, poddane niemal całkowicie wizji reżysera. Kino niezależne jest niestety niedoceniane przez mainstream. Ludzie wolą zobaczyć płytką nawalankę robotów, z beznadziejną grą aktorską i naciąganą fabułą, po czym wychodzą z kina z poczuciem wstydu. Pieniądze wyrzucone w błoto.

Prawdziwe piękno i urok kina sciene-fiction nie leży w milionach dolarów, lecz talencie twórców, których dzieła nie są zainfekowane przez mainstreamowe schematy. Niezależne filmy SF stanowią wyzwanie dla widza, który po seansie odetchnie z ulgą i pomyśli „świetna robota”. Zobacz, którym filmom warto poświęcić uwagę.

10. Upstream Color (2013)

Upstream-Color-628x348-628x348

Zycie Kris (Amy Seimetz) wykoleja się, kiedy drobny przestępca podaje jej narkotyk. Za tym wydarzeniem kryje się coś znacznie większego. Młoda kobieta nieświadomie staje się nosicielem obcego organizmu, który przejmuje kontrolę nad jej tożsamością. Wkrótce poznaje Jeffa (Shane Carruth), który również został owładnięty przez większą siłę. Oboje zaczynają szukać bezpiecznego miejsca, po drodze składając utracone fragmenty ze swojego zrujnowanego życia.

„Upstream Color” to niewątpliwie popis talentu Shane’a Carrutha, który po raz kolejny odpowiada za niemal każdy aspekt realizacji produkcji. W efekcie otrzymaliśmy film najwyższej próby. Takie kino autorskie powinno powstawać zdecydowanie częściej i wypada mieć nadzieję, że na kolejne dzieło Carrutha nie będzie trzeba czekać następnej dekady.



9. Antiviral (2012)

Antiviral-2012

Syd March (Caleb Landry Jones) jest pracownikiem kliniki sprzedającej zastrzyki z żywymi wirusami, które zostały pobrane od chorych celebrytów dla ich obsesyjnych fanów. Syd również nielegalnie dostarcza te wirusy pirackim organizacjom, wynosząc je z kliniki poprzez wstrzyknięcie w swoje własne ciało. Kiedy zostaje zarażony chorobą, która zabija zmysłową Hannę Geist (Sarah Gordon), Syd trafia na celownik kolekcjonerów i rozjuszonych fanów. Musi rozwikłać tajemnicę otaczającą jej śmierć, zanim podzieli jej los.

Debiut reżyserski Brandona Cronenberga, syna słynnego reżysera Davida Cronenberga. Mamy tutaj krytykę społeczną naszej cywilizacji, ale także zakręconą, mroczną fabułę, stylem przypominającą wczesne dokonania Davida Cronenberga.

Śmiały, klimatyczny film. Pozycja obowiązkowa dla osób, którzy tęsknią za Davidem Cronenbergiem z lat 80. Prawdziwa gratka dla osób lubiących “chore filmy”.



8. Monsters/Strefa X (2010)

monsters-movie-image

W Meksyku rozbija się sonda kosmiczna badająca pozaziemskie formy życia. Andrew robi zdjęcia na miejscu katastrofy, kiedy dostaje polecenie – zorganizować Sam bezpieczny powrót do domu. Jedyna droga prowadzi przez skażoną, odizolowaną strefę. Od tej pory ci dwoje zdani są tylko na siebie. Jeśli chcą przeżyć, będą musieli poznać prawdziwe zagrożenie.

Świetny debiu reżyserski Garetha Edwardsa. Niepowtarzalny klimat, przekonujace kreacje i finał, który jest metaforą relacji pomiędzy inteligentnymi istotami.



7. Another Earth/Druga Ziemia (2011)

Another-Earth-2011

W Układzie Słonecznym zostaje odkryta druga, będąca kopią naszej Ziemia… Rhoda, błyskotliwa młoda kobieta niedawno przyjęta do programu astrofizycznego, marzy o badaniu kosmosu. John Burroughs, utalentowany kompozytor, wspiął się na szczyt kariery i właśnie z kochającą żoną spodziewają się drugiego dziecka. W przeddzień odkrycia bliźniaczej Ziemi ma miejsce tragedia i losy tych obcych sobie osób nieodwracalnie się ze sobą splatają. Wyobcowani ze świata i obcy dla samych siebie outsiderzy zaczynają romans, który budzi ich do życia. Jedno z nich ma szansę podróży na alternatywną Ziemię i odkrycia innej rzeczywistości.

Przejmujący, wciągający, oryginalny, prawdziwie prowokujący dramat science-fiction, który musi obejrzeć każdy fan gatunku. Niemal pozbawiony efektów specjalnych film, nakręcony za jedynie 150 tys dolarów.

„Koncepcja, że gdzieś tam – po drugiej stronie, za zakrętem, w kosmosie, w naszych głowach lub w uścisku innej osoby – istnieje lepsze życie, to czysto ludzka myśl nie pozwalająca „odlecieć” z Ziemi.” The New York Times



6. Primer/Wynalazek (2004)

primer-2004

Czterech inżynierów buduje w garażu urządzenie niewiadomego przeznaczenia. Z czasem dla Aarona i Abea hobby przeradza się w obsesję, a wszystko poza pracą nad wynalazkiem przestaje mieć znaczenie. O dziwo ich dzieło przynosi zaskakujące efekty, nie koniecznie takie jakie chcieli by osiągnąć

Niezależne kino amerykańskie. Laureat wielu prestiżowych nagród, w tym między innymi nagrody Jury na festiwalu w Sundance.

Pierwszy film Shane’a Carruth’a klimatem przypomina „Memento” Christophera Nolana. Między innymi dlatego jest warty uwagi. By właściwie odebrać i zrozumieć ten film należy kupić się przy ogladaniu go, ponieważ „czasowa” mieszanka może nieźle zakręcić w głowie.



5. Sound of My Voice/Dźwięk Mego Głosu (2011)

Sound-of-my-Voice-still

Peter (Christopher Denham) jest dziennikarzem, który wraz ze swoją dziewczyną Lorną (Nicole Vecius) postanawia zdemaskować pewną sektę. Owej wspólnocie przewodniczy młoda kobieta imieniem Maggie (Brit Marling), która twierdzi, że pochodzi z przyszłości.

Idealny film dla osób, które nie lubią dostawać na tacygotowych interpretacji. Jego siłą jest wszechobecna niejednoznaczność postaci i wydarzeń. Duże plusy należą się Brit Marling, która wokół swojej postaci stworzyła mistyczną aurę. Reżyser doskonale podkreślił siłę perswazji Maggie, poprzez uczynienie z głównej pary dwóch przeciwieństw – jedno poddaje się działaniu liderki, drugie stawia opór.



4. Moon (2009)

moon

Niedaleka przyszłości. Astronauta Sam Bell (Sam Rockwell) żyje na Księżycu, gdzie wydobywa Helium -3, który jest podstawowym źródłem energii na Ziemii. Sam czuje się osamotniony w swojej pracy, co dodatkowo wzmaga awaria satelity, uniemożliwiającej kontakty „na żywo” z domem. Jedynym sposobem porozumiewania się jest przekazywanie nagrywanych taśm. Na szczęście jego trzyletni kontrakt z pracodawcą, Lunar Industries, niedługo się kończy. i Sam wkrótce będzie znowu ze swoją żoną Tess i trzyletnią córką Eve. W końcu będzie mógł opuścić Sarang, odizolowaną bazę, która była jego domem przez tak długi czas. W końcu będzie mógł porozmawiać z kimś poza Gertym, który jest niczym innym jak komputerem bazowym. Niespodziewanie jednak zdrowie Sama się pogarsza. Bolesne bóle głowy, halucynacje i brak koncentracji doprowadzają do prawie śmiertelnego wypadku w czasie rutynowego patrolu Księżyca. W czasie, gdy Sam dochodzi do zdrowia na terenie bazy (przy czym nie ma pojęcia jak się tam z powrotem dostał), spotyka on młodszą, bardziej agresywną wersję samego siebie, która twierdzi, że przybyła w celu wypełnienia tego samego trzyletniego kontraktu, który Sam rozpoczął dawno temu. Stłamszony przez coś, co wydaje się być klonem jego samego sprzed kilku lat i próbując z tym „wsparciem” przywrócić bazę do normalnego funkcjonowania, Sam, walcząc z czasem, usiłuje odkryć, co się dzieje i jakie są plany firmy względem niego.

Świetny psychologiczny thriller science-fiction zrealizowany przez Doncana Jonesa. Nie jest to w żadnym wypadku film, przy którym umysł może się zrelaksować i odpocząć.

Na pochwałę zasługuje muzyka. Doskonale dobrana do poszczególnych scen, wzmacnia wrażenia wizualne. Zwłaszcza przy smutnej końcówce.



3. Europa Report/Europa (2013)

Europa-Report

Na jeden z księżyców Jowisza wysłany zostaje statek kosmiczny Europa 1, którego celem jest odnalezienie śladów życia. Międzynarodowa załoga dociera po długim locie na satelitę i natrafia na organizmy, które są dla nich śmiertelnym zagrożeniem.

Wprawdzie gra aktorska dość przeciętna, żaden z aktorów się nie wyróżnia ani pozytywnie, ani negatywnie. Film został tak skonstruowany, aby żaden z aktorów nie musiał wchodzić na wyżyny swoich umiejętności. Po prostu nie jest to potrzebne. Gra jest zatem przyzwoita, na tyle, że nie przeszkadza to w odbiorze filmu.

Reżyser, Sebastian Sordero zdecydował się stworzyć prawdziwą perełkę SF o pokonywaniu przez człowieka kolejnych barier i własnych słabości oraz o dążeniu do spełniania marzeń. Zaserwowano nam wiarygodny i elektryzujący spektakl o eksploracji kosmosu, przedstawiony w sposób, jaki nie widzieliśmy od „Odysei komicznej 2010”.



2. Take Shelter (2011)

take_shelter_2011

Curtis LaForche (Michael Shannon) mieszka w małym miasteczku w Ohio z żoną Samanthą (Jessica Chastain) i głuchoniemą córeczką Hannah (Tova Stevart). Nękają go koszmary i halucynacje o powtarzającej się apokaliptycznej treści. Przerażony, że zapada na schizofrenię, na którą od lat choruje jego matka, w tajemnicy przed rodziną szuka pomocy u specjalistów. Podświadomie jednak nie jest w stanie zignorować natrętnych wizji. Obawiając się o bezpieczeństwo żony i córki, rozpoczyna budowę skomplikowanego schronu, stopniowo poświęcając temu coraz więcej czasu i pieniędzy.

Nie jest to film dla osób, które spodziewają się fajerwerków w postaci wielu apokaliptycznych scen, itp. Jest to przede wszystkim dramat człowieka, który przechodzi trudny okres, oraz jego rodziny. Nieznaczne efekty specjalne są tylko miłym dodatkiem. Za to opisowa gra aktorska, nadaje temu niezależnemu dziełu prawdziwą oryginalność.



1. Beyond the Black Rainbow/Za Czarną Tęczą (2010)

Beyond-The-Black-Rainbow

W instytucie medycznym Arboria, przetrzymywana jest młoda dziewczyna. Instytut Arboria powstał w celu badań nad doskonaleniem ludzkiej jednostki, wydobywaniem drzemiącej w każdym z nas siły, która prowadziłaby do nowego, wewnętrznego ładu. Dziewczyna  poddawana jest eksperymentom i sesjom badawczym, których właściwy cel i zastosowanie jest nam jednak nieznany. Pieczę nad badaniami trzyma tajemniczy i demoniczny doktor (genialny Michael Rogers), którego stosunek do dziewczyny od początku wykracza poza schemat relacji opiekuna medycznego i jego pacjentki, i przejawia znamiona chorej fascynacji.

Doskonałe kino science-fiction kanadyjskiego reżysera greckiego pochodzenia Panos’a Cosmatos’a. Nazwisko warto zapamiętać, ponieważ ten film nie przeszedł bez echa wśród krytyków.

Ten film trzeba nie tyle obejrzeć, co poczuć na własnej skórze i docenić za umiejętność dostarczania trochę zapomnianych, estetycznych doznań.  Metafizyczny sen pozbawiony boskości, trwałej idei, nie musi być pozbawiony wartości, wyróżniającej go na tle innych snów. I nawet jeśli uczestniczenie w śnie niesie ze sobą ryzyko zapomnienia go tuż po przebudzeniu, w tym wypadku możecie być pewni, że po zakończeniu seansu, sen, który przeżyliście, zostanie z wami jeszcze długo.



Polceane przez czytelników:

 

Cargo/Ładunek (2009)

CARGO_VFX_01

Życie na Ziemi jest niemożliwe. Ludzie żyją w kosmosie i na innych odległych planetach. Laura chce się dostać do swojej siostry, Arianne, która mieszka na planecie Rhea, lecz nie ma wystarczająco pieniędzy żeby zrealizować podróż. Zatrudnia się na statku transportowym, który leci z materiałami budowlanymi na Stację-42. Laura, podczas swojej 8 miesięcznej warty zaczyna podejrzewać że prócz załogi leci z nimi ktoś inny. Załoga zostaje zbudzona i zaczynają się jeszcze większe kłopoty.



Eva (2011)

eva

Rok 2041. Alex Garel (Daniel Bruhl) jest uznanym inżynierem cybernetyki, który podejmuje niezwykłe wyzwanie zawodowe. W oparciu o zaawansowane technologie sztucznej inteligencji rozpoczyna prace nad stworzeniem robota dziecka. Nieoczekiwanie jego plany zostają wywrócone do góry nogami, gdy poznaję Evę, niesamowitą córkę swojego brata Dawida i jego żony, Lany. Od pierwszej chwili Eva urzeka Alexa swoją szczególną charyzmą, jakiej próżno szukać u jej innych rówieśniczek. Jakaś nieprawdopodobna więź zdaje się ich łączyć. Razem rozpoczynają niezwykłą podróż …

Swietnie zrealizowane kino science fiction. „Cargo” oraz „Eva” to doskonałe przykłady tego, że Europejczycy również potrafią stworzyć coś oryginalnego lub przedstawić „oklepany” temat w zupełnie inny sposób.



Gadkie Lebedi/Pora Deszczów (2006)

gadke

Pisarz Viktor Banev, członek specjalnej komisji ONZ, przyjeżdża do zamkniętej, ściśle strzeżonej strefy, w której zachodzą do tej pory niezbadane anomalia atmosferyczne – cały czas pada rzęsisty deszcz a przez chmury przebija się tylko światło podczerwone. Ma on za zadanie doradzić naukowcom jak poradzić sobie z problemem, który wywołuje u niektórych osób żyjących w strefie nieodwracalne zmiany na ciele. Ponadto pragnie wywieźć ze strefy swoją córkę uczęszczającą do szkoły znajdującej się w zonie.